Na początku konfliktu, zapoczątkowanego amerykańsko-izraelskimi atakami na Iran, Teheran praktycznie zablokował cieśninę Ormuz. Ograniczyło to eksport ropy najważniejszym szlakiem z Zatoki Perskiej.

Aby utrzymać dostawy, Arabia Saudyjska i inni producenci z regionu zaczęli korzystać z osłanianych przez marynarkę wojenną USA tras w cieśninie, biegnących w pobliżu wybrzeży Omanu.

Według szacunków analityków cytowanych przez Associated Press tankowce przewożą obecnie przez cieśninę ponad 40 proc. przedwojennego wolumenu. Statki te poruszają się głównie nocą i w większości z wyłączonym systemem automatycznej identyfikacji AIS, przez co ich rejsy nie są ujmowane w standardowych danych opartych na sygnałach z transponderów.

Według standardowych danych przywołanych przez Reutera w środę przez Ormuz przepłynęło zaledwie 10 statków z włączonym systemem AIS. Nie były to jednak tankowce przewożące ropę: do Zatoki Perskiej wpłynęło dziewięć jednostek - były to masowce oraz pusty gazowiec, a wypłynął z niej jeden statek z nawozami.

Przed wojną przez cieśninę Ormuz transportowano około 15 mln baryłek ropy dziennie. Obecnie, według analityków cytowanych przez AP, tankowce korzystające z amerykańskiej ochrony i płynące z wyłączonymi transponderami przewożą tą trasą około 6-7 mln baryłek dziennie. Kolejne 2 mln baryłek omija cieśninę emirackim rurociągiem prowadzącym do Fudżajry nad Zatoką Omańską.

Analitycy szacują ponadto, że światowy popyt na ropę zmniejszył się o około 5 mln baryłek dziennie wskutek wysokich cen surowca i spowolnienia gospodarczego. Pozostała część niedoboru jest uzupełniana dostawami od innych producentów, m.in. ze Stanów Zjednoczonych, oraz ropą uwalnianą z rezerw.