Tv-programma B&B Vol Liefde is het summum van leegheid, las ik scrollend door de Volkskrant. Aangezien ik dagelijks klik op koppen als „ZO ZAG FRED ERUIT TOEN HIJ JONG WAS” en „DIT KOST EEN NACHT BIJ IRIS” greep het onderwerp me. Het bleek een opiniestuk. Volgens de schrijver laat RTL ons een oppervlakkig leven van verveling zien: een leven zonder verbeeldingskracht en betekenis.

„Een dolce far niente waar je U tegen zegt”, betoogt de schrijver van het stuk. De deelnemers zijn alleen maar bezig met wijn drinken, spullen kopen en zitten. Eigenlijk is er sowieso niemand echt bezig met het runnen van een B&B. Niemand zou een boek lezen, praten over film of muziek. Er zijn wel B&B-houders die ook kunstenaar zijn, maar een strandstoel versieren met stickers, is dat kunst?

„B&B Vol Liefde is geen tv-programma over liefde en verbinding tussen mensen, het is propaganda voor onbenulligheid en desinteresse in elkaar.” Is de uitsmijter van het stuk. Ik ga weer eens even kijken, naar de tv, of het klopt.

„Wil je een gedicht horen, wat ik geschreven heb”, zegt dichter Sjaak tegen kunstenares en B&B-houder Iris, zittend op een bankje in een Spaans bos. Ze wil het. Het gedicht heet: Dolce far niente. „Dat ken je wel toch, die term?”, vraagt Sjaak aan Iris. Nee, ze kent het niet. Dat is de zaligheid van het nietsdoen, legt Sjaak uit. Kan je dat goed? Nietsdoen? „Ik ben er steeds beter in aan het worden”, zegt Iris.

Dichter Sjaak had eerder aan Iris gevraagd of ze vandaag met hem wilde „verpozen”. Sjaak gebruikt het woord verpozen heel vaak, het is een van zijn lievelingswoorden. Het gedicht Dolce far niente van dichter Sjaak ging ongeveer zo: De reikwijdte van je rug leer je in bed kennen / Het wolkje melk in je koffie doe je van vorm veranderen met je vingers / Als een katje uit de boom gevallen / als slagroom op een bedje van zomerfruit / Het vuil onder je voeten is de schoonheid van het nietsdoen.

„Het grappige is”, zegt Sjaak na zijn voordracht. „Iedereen wil dit gedicht horen.” „Oh ja?”, vraagt Iris zich af. Omdat het nietsdoen „echt een thema” is van deze tijd, denkt Sjaak.

Op Aruba stelt De-Glas-in-Lood-Man, Menno, voor om een muurschildering te maken boven het zwembad van de B&B van Eline. Hij heeft ook al een ontwerp gemaakt: een schildpad. Menno is een ambachtsman, hij weet van kleur en vorm en neemt haar mee naar een verfwinkel. Eline is verrast. Twee dagen eerder had ze terloops benoemd dat ze daar ooit nog wel een muurschildering zou willen. Attent, creatief, doortastend.

Een nieuwe B&B-houdster maakt haar entree. Mireille is een bourgondisch, artistiek persoon. Nieuwsgierig naar allerlei zaken op deze planeet. Ze houdt van kunst, geschiedenis. „Heerlijk, soms neem ik zelf ook nog even de kwast in de hand.” Vanuit haar kasteel in Frankrijk doet deze onafhankelijke, creatieve vrouw een oproep. Haar teckel Doortje dineert, sinds het overlijden van haar man, met haar aan tafel. „Moge het ons smaken, na een harde werkdag”, zegt Mireille. Doortje krijgt een slabbetje om en zit op een antieke zetel. Samen eten ze een biefstuk. De mannen die Mireille willen ontmoeten spelen een instrument en lezen graag een boek.

Op Ibiza wil Wadi wandelen met Timothy. Wadi haalt heel veel energie uit wandelen in de natuur. Onderweg plukt hij twee paardenbloemen voor zijn geliefde. Maar Timothy laat ze achteloos op de grond vallen, daardoor „gebeurde er echt iets met mijn hart”, zegt Wadi. Later vertelt Wadi het schokkende verhaal aan de moeder en tante van Timothy. Timothy probeert de lucht te klaren door voor hem te zingen, Wadi houdt voet bij stuk, hij is gekwetst. Een Pride and Prejudice-verhaallijn, een Brits kostuumdrama op Ibiza.

Praten met een teckel, een gebroken hart door een paardenbloem, een gedicht voordragen in een bos. Levens vol verbeeldingskracht en betekenis. Kijken naar B&B Vol Liefde is de zaligheid van het nietsdoen.