Türkiye İstatistik Kurumu'nun (TÜİK) 2026 yılı ilk yarı yurt içi turizm verileri, Türkiye’deki ekonomik tablo ve eriyen alım gücünün tatil kavramını nasıl tamamen değiştirdiğini net bir şekilde ortaya koyuyor. Otel ve konaklama fiyatlarının ulaşılamaz seviyelere gelmesiyle birlikte, milyonlarca yurttaş dinlenmek amacıyla değil, barınma masrafından kaçınabilmek için mecburi akraba ve memleket ziyaretlerine yöneliyor.

Resmi verilere göre, bu yılın ocak-haziran döneminde yurt içinde yapılan toplam 257,3 milyar liralık seyahat harcamasında ilk sırayı 115 milyar 429 milyon lira ile aile ve yakın ziyaretleri aldı. "Gezi, eğlence ve tatil" amacıyla yapılan harcamalar ise 107 milyar 752 milyon lira ile akraba ziyaretlerinin gerisinde kaldı. Geçtiğimiz yılın aynı döneminde yakın ziyaretlerine ayrılan bütçe 85,2 milyar liraydı.

Ekonomik buhranın seyahat alışkanlıklarına yansıması, özellikle "geceleme" sayılarında ortaya çıkıyor. Yüksek enflasyon karşısında ezilen yurttaş, tatil beldelerindeki turistik tesisler yerine akraba evlerindeki çekyatlara mahkûm oldu. İlk 6 ayda "yakınları ziyaret" amacıyla 19 milyon 541 bin seyahate çıkılırken, bu gezilerde tam 114 milyon 623 bin geceleme yapıldı. Buna karşılık, gezi ve tatil amaçlı yapılan 8 milyon 685 bin seyahatteki geceleme sayısı sadece 30 milyon 366 binde kaldı. Veriler, yerli turistin evinden uzakta geçirdiği sürenin yaklaşık dört katını sırf konaklama ücreti ödememek için akraba evinde geçirdiğini belgeliyor.

Yurttaşın rotayı mecburi memleket ziyaretlerine çevirmesinin temelinde yatan gerçek ise tırmanan yaşam maliyetleri. TÜRK-İŞ verilerine göre Ağustos 2026 itibarıyla dört kişilik bir ailenin sadece mutfak masrafını ifade eden açlık sınırı 37 bin 388 liraya, yoksulluk sınırı ise 121 bin 786 liraya ulaştı. Geniş kitlelerin temel beslenme ve barınma giderlerini dahi karşılayamadığı bu tabloda, otel konaklamalı bir tatil geniş kitleler için tamamen ulaşılamaz bir lüks haline geldi.

Halkın zorunlu akraba ziyaretleri için harcadığı 115,4 milyar liranın büyük bir bölümünü ise fahiş oranda artan şehirler arası otobüs biletleri, akaryakıt masrafları ve seyahat esnasındaki zorunlu gıda harcamaları oluşturdu.