Sabahları serin bir havaya uyanıp ince bir hırkaya sarılıyoruz. Öğleye doğru güneş yükseliyor, hırkalar kollarımıza dolanıyor ve içimizden aynı soru geçiyor: “Ben bunu neden giydim?” Sonbaharın en güzel oyunlarından biri işte böyle başlıyor: Pastırma sıcakları…

Havanın ansızın ısınması, güneşin yeniden yüzünü göstermesi, insanların birkaç günlüğüne yazı geri çağırması… Bütün bunlar, mevsim değişirken hayatın bize verdiği küçük bir mola duygusu yaratıyor. Sanki dünya kulağımıza eğilip “Dur, daha bitmedi,” diyor.

İstanbul’da pastırma sıcaklarının tadıysa bambaşka.

Boğaz kıyısındaki yürüyüş yolları kalabalıklaşıyor, kafelerin dışarıdaki masaları yeniden doluyor. İnsanlar montlarını sandalyelerin arkasına asıp güneşe dönüyor. Akşam serinliği kendini erkenden hissettirse de gündüzün ışığı şehrin taşına, suyuna ve insanın içine işliyor.

İstanbul’un güzelliği biraz da bu kararsız mevsimlerde saklı. Bir gün sonbaharın hüznü sokaklara çökerken ertesi gün güneş tepede beliriyor. Hava değiştikçe şehrin ruhu da değişiyor; gri bir sabahın ardından Boğaz’ın üzerinde parlayan ışık, bütün manzarayı yeniden kuruyor.

Pastırma sıcakları bana hayatı da hatırlatıyor.

Bittiğini sandığımız şeylerin ansızın biraz daha uzamasını… Bir ilişkinin, bir dostluğun, bir dönemin ya da yalnızca güzel bir günün beklenmedik biçimde bize yeniden açılmasını… Belki de bu yüzden onları yalnızca bir hava olayı olarak görmüyorum. Pastırma sıcakları, sonbaharın avucumuza bıraktığı küçük bir armağan gibi.

Üstelik bu sıcaklığın geçici olduğunu bilmek, onu daha değerli kılıyor. Birkaç gün sonra hava yeniden soğuyacak; montlar dolaplardan çıkacak, yağmurlar başlayacak, günler kısalacak. İnsan, hiçbir güzel anın sonsuza dek sürmeyeceğini bildiğinde, elindeki zamanı daha dikkatli yaşamayı öğreniyor.

Bu yüzden İstanbul’da pastırma sıcakları başladığında evde kalmayın.

Bir kahve alın, sahile çıkın. Bir parkta yürüyün, güneş gören bir masaya oturun. Uzun zamandır ertelediğiniz buluşmayı gerçekleştirin. Şehrin sesine, ışığına ve bu kısa mevsim aralığının ferahlığına karışın.

Çünkü pastırma sıcaklarının bize verdiği en güzel ders belki de şu:

Bazı güzel günler kısa sürer. Ama kısa sürmeleri, onları daha az güzel yapmaz.

İstanbul’un ekim güneşini kaçırmayalım. Sonbahar kapıda; kış ise her zamanki gibi biraz sabırsız.