Ҳукумат пешниҳод кардааст, ки ба як қатор қоидаҳои андозбандӣ тағйирот ворид карда шавад. Аз ҷумла, зиёд кардани ҳадди бақайдгирии ҳатмӣ ҳамчун андозсупорандаи андоз аз арзиши иловашуда (ААИ), тағйир додани тартиби фаъолият дар низоми содашудаи андозбандӣ ва муқаррар кардани қоидаҳои алоҳида барои тиҷорати электронӣ пешбинӣ мешавад.
“Азия-Плюс” шарҳ медиҳад, ки ҳоло кадом қоидаҳо амал мекунанд ва дар сурати қабули пешниҳодҳои нав барои соҳибкорон ва шаҳрвандон чӣ метавонад тағйир ёбад.

Ҳукумати Тоҷикистон лоиҳаи тағйиру иловаҳо ба Кодекси андозро таҳия ва тасдиқ карда, барои баррасӣ ба парлумони кишвар пешниҳод кардааст.

Аммо ин ҳоло маънои онро надорад, ки қоидаҳои нав аллакай амал мекунанд. Тағйироти пешниҳодшуда танҳо баъди қабули қонун ва мавриди амал қарор гирифтани он эътибор пайдо мекунанд.

Дар ин матлаб мо тағйиротеро баррасӣ мекунем, ки бештар ба соҳибкорон ва шаҳрвандон дахл доранд.

Барои соҳибкорон чӣ тағйир меёбад?Ҳадди бақайдгирӣ ҳамчун андозсупорандаи ААИ се баробар зиёд мешавад

Яке аз муҳимтарин пешниҳодҳо ба андоз аз арзиши иловашуда (ААИ) марбут аст.

Барои фаҳмидани тағйироти пешниҳодшуда, аввал бубинем, ки тартиби амалкунанда чӣ гуна аст.

Ҳоло соҳибкор ё ширкат бояд ҳамчун андозсупорандаи ААИ ба қайд гирифта шавад, агар даромади он дар 12 моҳи пайдарпай аз ҳадди муқаррарнамудаи қонун зиёд шавад. Ин ҳадд ҳоло 1 млн сомонӣ аст.

Яъне, агар даромади соҳибкор ё ширкат дар ҳар як давраи пайдарпайи 12-моҳа аз 1 млн сомонӣ гузарад, он бояд ҳамчун андозсупорандаи ААИ ба қайд гирифта шавад.

Масалан:

Соҳибкор мағоза боз кард ва дар 12 моҳи пайдарпай 1,2 млн сомонӣ даромад гирифт. Тибқи қоидаҳои амалкунанда, ӯ аз ҳадди муқарраршуда гузаштааст ва бояд ҳамчун андозсупорандаи ААИ ба қайд гирифта шавад.

Чӣ тағйир меёбад?

Тибқи лоиҳаи қонун, пешниҳод шудааст, ки ҳадди бақайдгирии ҳатмӣ ҳамчун андозсупорандаи ААИ аз 1 млн ба 3 млн сомонӣ расонида шавад. Ба ибораи сода, фарқият чунин аст:

Ин барои соҳибкорӣ чӣ маъно дорад?

Дар сурати қабул шудани тағйирот, бархе ширкатҳои хурд ва соҳибкорони инфиродӣ метавонанд бе бақайдгирии ҳатмӣ ҳамчун андозсупорандаи ААИ муддати бештар фаъолият кунанд.

Масалан:

Ширкат дар як сол 2 млн сомонӣ даромад мегирад. Тибқи қоидаҳои амалкунанда, ин маблағ аз ҳадди 1 млн сомонӣ зиёд буда, барои бақайдгирӣ ҳамчун андозсупорандаи ААИ асос мешавад.

Агар ҳадди нав қабул шавад, даромади 2 млн сомонӣ дигар худ аз худ ӯҳдадории бақайдгирӣ ҳамчун андозсупорандаи ААИ-ро ба миён намеорад.

Барои соҳибкории хурд ин метавонад маънои кам шудани сарбории маъмуриро дошта бошад, зеро то расидан ба ҳадди нав зарурати бақайдгирӣ ҳамчун андозсупорандаи ААИ ва пешбурди баҳисобгирии марбут ба он ба миён намеояд.

Ҳамзамон, муҳим аст, ки боло бурдани ин ҳадд маънои аз пардохти ААИ пурра озод шудани соҳибкорро надорад. Сухан танҳо дар бораи тағйир додани ҳадде меравад, ки баъди гузаштан аз он соҳибкор бояд ҳамчун андозсупорандаи ААИ ба қайд гирифта шавад.

Низоми содашударо мехоҳанд боз ҳам осонтар кунанд

Тағйироти дигари муҳим ба низоми содашудаи андозбандӣ марбут аст.

Ин низоми махсуси андозбандӣ барои бисёре аз соҳибкорони хурд истифода мешавад. Дар он соҳибкор андозҳоро нисбат ба низоми умумии андозбандӣ бо тартиби содатар ҳисоб ва пардохт мекунад.

Ҳоло чӣ гуна амал мекунад?

Айни замон барои аксари соҳибкороне, ки дар низоми содашуда фаъолият мекунанд, меъёри андоз 6 фоиз аз даромадро ташкил медиҳад.

Масалан:

Агар соҳибкор дар давоми сол 500 ҳазор сомонӣ даромад гирифта бошад, андоз аз ҳамин маблағ ҳисоб карда мешавад. Бо меъёри 6 фоиз маблағи андоз 30 ҳазор сомониро ташкил медиҳад.

Биёед мисоли дигарро гирем. Мағоза дар давоми сол ба маблағи 1 млн сомонӣ мол фурӯхт. Аз ин маблағ соҳибкор чунин хароҷот кардааст:

— 700 ҳазор сомонӣ барои хариди мол;
— 100 ҳазор сомонӣ барои иҷора;
— 50 ҳазор сомонӣ барои маош.

Пас аз тарҳи ин хароҷотҳо маблағи боқимонда фоидаи соҳибкорро ташкил медиҳад. Аммо ҳангоми ҳисоб кардани андоз дар низоми амалкунанда, андоз на аз фоида, балки аз тамоми даромад (дар ин мисол, аз 1 млн сомонӣ) ҳисоб карда мешавад.

Кадом меъёрҳои нави андоз пешниҳод шудаанд?

Дар лоиҳаи қонун пешниҳод шудааст, ки меъёри андоз барои соҳибкорони низоми содашуда вобаста ба ҳаҷми даромад тағйир дода шавад:

— агар даромад то 500 ҳазор сомонӣ бошад — 6 фоиз;

— аз 500 ҳазор то 2 млн сомонӣ — 4 фоиз;

— аз 2 млн то 3 млн сомонӣ — 3 фоиз.

Ҳамин тавр, соҳибкороне, ки даромади онҳо аз 500 ҳазор сомонӣ зиёд аст, дар сурати қабули ин пешниҳод метавонанд андози камтар пардохт кунанд.

Масалан:

Соҳибкоре, ки дар як сол 1 млн сомонӣ даромад мегирад, ҳоло бо меъёри 6 фоиз 60 ҳазор сомонӣ андоз месупорад. Агар меъёри пешниҳодшудаи 4 фоиз қабул шавад, маблағи андози ӯ 40 ҳазор сомонӣ хоҳад шуд. Яъне, дар ин ҳолат соҳибкор 20 ҳазор сомонӣ камтар андоз месупорад.

Албатта, ин ҳоло танҳо пешниҳоди қонунгузорӣ аст. Меъёрҳо ва тартиби ниҳоӣ баъди баррасӣ ва қабули қонун муайян хоҳанд шуд.

Барои соҳибкороне, ки то 7 млн сомонӣ даромад доранд, тартиби алоҳида пешниҳод шудааст

Тағйироти дигар ба соҳибкороне дахл дорад, ки ҳаҷми даромадашон бештар аст.

Тибқи лоиҳаи пешниҳодшуда, барои соҳибкороне, ки даромадашон аз 3 то 7 млн сомонӣ мебошад, тартиби алоҳидаи ҳисоб кардани андоз пешбинӣ мешавад. Дар ин ҳолат ҳангоми муайян кардани маблағи андоз на танҳо даромад, балки хароҷоти соҳибкор низ ба назар гирифта мешавад.

Яъне, ҳангоми ҳисоб кардани заминаи андозбандӣ мумкин аст хароҷоти тасдиқшуда аз даромад тарҳ карда шавад.

Масалан: ширкат 5 млн сомонӣ даромад гирифтааст. Дар ҳамин давра он барои хариди мавод, иҷораи ҷой, маоши кормандон ва дигар хароҷоти тасдиқшуда маблағ сарф кардааст.

Дар ин ҳолат, заминаи андозбандӣ метавонад бо назардошти ин хароҷот муайян карда шавад.

Барои кадом соҳибкорон дастрасӣ ба низоми содашуда метавонад маҳдуд бошад?

Яке аз пешниҳодҳои дигари лоиҳаи қонун васеъ кардани рӯйхати намудҳои фаъолиятест, ки барои онҳо истифодаи низоми содашудаи андозбандӣ иҷозат дода намешавад.

Ҳоло ҳам низоми содашуда барои ҳамаи соҳибкорон дастрас нест. Қонунгузорӣ барои баъзе намудҳои фаъолияти соҳибкорӣ маҳдудият муқаррар кардааст.

Дар сурати қабули тағйироти пешниҳодшуда, ин рӯйхат метавонад васеъ шавад. Аз ҷумла, ба он чунин намудҳои фаъолият ворид карда мешаванд:

— сохтмони биноҳои истиқоматӣ ва ғайриистиқоматӣ;

— хидматрасониҳои машваратӣ;

— фаъолияти аудиторӣ;

— хидматрасониҳои маркетинг (бозорёбӣ);

— лизинг;

— фаъолияти муҳофизатӣ;

— истеҳсол ва фурӯши доруҳо;

— баъзе намудҳои истеҳсолот;

— бозорҳо ва марказҳои бузурги савдо;

— баъзе хидматрасониҳои нақлиётӣ ва лоҷистикӣ;

— иншооти алоҳидаи савдо ва хӯроки умумӣ.

Яъне, барои соҳибкороне, ки ба ин намудҳои фаъолият машғуланд, истифодаи низоми содашуда метавонад маҳдуд шавад.

Ин тағйирот чӣ маъно дорад?

Масалан, як ширкати сохтмонӣ дар як сол 800 ҳазор сомонӣ даромад мегирад. Аз рӯи ҳаҷми даромад, он метавонад ба талаботи низоми содашуда ҷавобгӯ бошад.

Тартиби ҳозира: агар фаъолияти ширкат ба намудҳои фаъолияте, ки истифодаи низоми содашуда барои онҳо манъ аст, дохил нашавад, ширкат метавонад аз ин низом истифода барад.

Агар тағйирот қабул шавад: дар сурати ворид шудани фаъолияти сохтмонӣ ба рӯйхати маҳдудиятҳо, ҳаҷми даромад дигар барои истифодаи низоми содашуда кофӣ нахоҳад буд. Яъне, ширкат ҳатто бо даромади 800 ҳазор сомонӣ низ наметавонад аз ин низом истифода кунад.

Дар чунин ҳолат ширкат бояд андозҳоро тибқи низоми дигар ҳисоб ва пардохт кунад.

Кадом соҳибкорон ҳоло ҳам аз низоми содашуда истифода бурда наметавонанд?

Низоми содашудаи андозбандӣ ҳоло ҳам барои ҳамаи намудҳои соҳибкорӣ дастрас нест. Қонун барои як қатор соҳаҳо ва гурӯҳҳои андозсупоранда истифодаи ин низомро маҳдуд кардааст.

Аз ҷумла, ба ин гурӯҳҳо дохил мешаванд:

— бонкҳо ва дигар ташкилотҳои қарзӣ;

— ташкилотҳои суғуртавӣ;

— ташкилотҳои маблағгузории хурд;

— иштирокчиёни касбии бозори коғазҳои қиматнок;

— истифодабарандагони сарватҳои зеризаминӣ;

— баъзе дигар гурӯҳҳои андозсупорандагон.

Аз ин рӯ, барои истифодаи низоми содашуда танҳо ҳаҷми даромад муҳим нест. Навъи фаъолияти соҳибкорӣ ва риояи дигар талаботи қонунгузории андоз низ аҳамият дорад.

Даромадҳои хориҷӣ: чӣ тағйир меёбад?

Лоиҳаи қонун пешниҳод мекунад, ки тартиби андозбандии даромадҳои аз хориҷ гирифтаи андозсупорандагони Тоҷикистон тағйир дода шавад.

Тибқи пешниҳод, баъзе намудҳои даромадҳои аз хориҷ бадастомада метавонанд дар Тоҷикистон аз андозбандӣ озод карда шаванд.

Ҳоло, агар шахс андозсупорандаи Тоҷикистон бошад, ҳангоми ҳисоб кардани ӯҳдадориҳои андозии ӯ метавонанд на танҳо даромадҳо дар дохили кишвар, балки даромадҳо аз манбаъҳои хориҷӣ низ ба назар гирифта шаванд. Даромади хориҷӣ даромаде ҳисобида мешавад, ки аз манбаъҳои берун аз Тоҷикистон гирифта шудааст.

Ин қоида ба киҳо дахл дорад?

Ин ҷо на дар бораи худи далели кор дар хориҷа, балки дар бораи мақоми андозии шахс сухан меравад.

Масалан:

Дар ин маврид муҳим на он аст, ки шахс дар куҷо кор мекунад, балки он аст, ки ӯ аз куҷо даромад мегирад ва мақоми андозиаш чӣ гуна аст.

Масалан, маош аз ширкати хориҷӣ. Шахс дар Тоҷикистон зиндагӣ мекунад ва аз Душанбе ба таври фосилавӣ барои як ширкати хориҷӣ кор мекунад. Агар ӯ андозсупорандаи Тоҷикистон бошад, маоше, ки аз ширкати хориҷӣ мегирад, даромад аз манбаи хориҷӣ ба ҳисоб меравад.

Ё фаъолияти соҳибкорӣ дар хориҷ. Соҳибкор дар Тоҷикистон зиндагӣ мекунад, аммо дар кишвари дигар мағоза ё ширкат дорад ва аз фаъолияти он даромад мегирад. Ин даромад низ аз манбаи хориҷӣ ҳисобида мешавад.

Оё ин ба муҳоҷирони меҳнатӣ низ дахл дорад?

На ҳар шаҳрванди Тоҷикистон, ки дар хориҷ кор мекунад, ба ин категория дохил мешавад. Барои ин пеш аз ҳама мақоми андозии шахс муайян карда мешавад.

Масалан, шаҳрванди Тоҷикистон чанд сол боз дар Русия, Қазоқистон ё кишвари дигар зиндагӣ ва кор мекунад, доиман дар ҳамон ҷо қарор дорад ва тибқи қоидаҳои андозбандии он кишвар андоз месупорад. Агар тибқи меъёрҳои андозӣ ӯ дигар андозсупорандаи Тоҷикистон ҳисобида нашавад, маоши аз кори ӯ дар хориҷ гирифташуда ба даромади андозсупорандаи Тоҷикистон дохил намешавад.

Ба ибораи дигар, ҷойи кор танҳо як омил аст. Саволи асосӣ ин аст, ки шахс тибқи қонунгузории андоз дар кадом кишвар андозсупоранда ба ҳисоб меравад.

Чиро тағйир додан мехоҳанд?

Лоиҳаи қонун пешниҳод мекунад, ки тартиби андозбандии даромадҳои аз хориҷ гирифташуда тағйир дода шавад. Аз ҷумла, пешбинӣ шудааст, ки баъзе намудҳои чунин даромадҳо аз андозбандӣ дар Тоҷикистон озод карда шаванд.

Яъне, дар сурати қабули тағйирот, баъзе даромадҳое, ки ҳоло ҳангоми муайян кардани ӯҳдадориҳои андозии андозсупорандагони Тоҷикистон ба назар гирифта мешаванд, метавонанд аз ҳисобкунии андоз хориҷ карда шаванд.

Аммо ҳоло маълум нест, ки ин озодкунӣ маҳз ба кадом намудҳои даромад дахл хоҳад дошт. Аз ҷумла, рӯшан нест:

— оё маоши дар хориҷа гирифташуда ба ин рӯйхат дохил мешавад;

— оё даромад аз фаъолияти соҳибкорӣ дар хориҷ озод карда мешавад;

— оё ин тағйирот ба даромадҳои сармоягузорӣ ва дигар намудҳои пардохтҳо низ дахл хоҳад дошт.

Аз ин рӯ, ҳоло гуфтан барвақт аст, ки баъди қабули тағйирот ҳамаи муҳоҷирони меҳнатӣ дар Тоҷикистон аз пардохти андоз озод мешаванд. Ин масъала аз рӯйхати ниҳоии намудҳои даромад ва категорияҳои андозсупорандагоне вобаста хоҳад буд, ки дар қонун муайян карда мешаванд.

Пардохтҳои ғайринақдӣ ва имтиёзҳои андозӣ

Тағйироти дигар ба пардохтҳои ғайринақдӣ ва тартиби пешниҳоди имтиёзҳои андозӣ дахл дорад.

Дар ин ҷо муҳим аст, ки имтиёзҳои андозӣ барои баъзе хароҷоти ғайринақдӣ дар Тоҷикистон аллакай вуҷуд доранд. Яъне, ин механизми комилан нав нест.

Шаҳрвандон метавонанд ҳангоми пардохти баъзе хароҷот ба таври ғайринақдӣ аз имтиёзҳои андозӣ истифода баранд. Ба чунин хароҷот, аз ҷумла, инҳо дохил мешаванд:

— хароҷот барои таҳсил;

— пардохти хизматрасониҳои тиббӣ;

— фоизҳои қарзи ипотекӣ;

— суғуртаи ҳаёт;

— пардохтҳои ихтиёрии нафақавӣ.

Тартиби татбиқи ин имтиёзҳо ва тағйироти пешниҳодшуда бояд баъди қабули ниҳоии қонун равшан шавад.

Яъне, агар шахс чунин хароҷотро бо корти бонкӣ ё усули дигари ғайринақдӣ пардохт кунад ва ба талаботи қонун ҷавобгӯ бошад, маблағи пардохтшуда метавонад ҳангоми ҳисоб кардани имтиёзи андозӣ ба назар гирифта шавад.

Пардохти ғайринақдӣ. Акс аз торнамои report.az Ин чӣ гуна амал мекунад?

Имтиёзи андозӣ маънои онро надорад, ки давлат барои ҳар як хариди ғайринақдӣ як қисми маблағи сарфшударо ба шаҳрванд бармегардонад.

Масалан, агар шахс мол ё хизматрасониро бо корти бонкӣ пардохт кунад, ин худ аз худ маънои онро надорад, ки як қисми маблағи пардохтшуда ба ӯ баргардонида мешавад.

Имтиёзи андозӣ механизми дигар дорад: дар доираи қоидаҳои муқаррарнамудаи қонун маблағи даромаде, ки андоз аз он ҳисоб карда мешавад, метавонад кам карда шавад. Дар натиҷа, маблағи андози пардохтшаванда низ метавонад кам гардад.

Кадом қоида ва маҳдудиятҳо амал мекунанд?

Имтиёзи андозӣ танҳо барои он хароҷотҳое пешбинӣ мешавад, ки қонунгузории андоз муайян кардааст.

Шартҳои асосӣ чунинанд:

— хароҷот бояд ба яке аз категорияҳое дохил шавад, ки барои онҳо имтиёзи андозӣ пешбинӣ шудааст;

— пардохт бояд ба таври ғайринақдӣ анҷом дода шавад;

— шахс бояд ҳуҷҷатҳои тасдиқкунанда ё маълумоти зарурӣ дар бораи амалиётро тибқи тартиби муқарраршуда дошта бошад;

— маблағи имтиёз набояд аз ҳадди муқаррарнамудаи қонун зиёд бошад.

Яъне, пардохти ҳар гуна хароҷоти рӯзмарра худ аз худ ҳуқуқ ба имтиёзи андозӣ намедиҳад. Масалан, хариди маҳсулоти ғизоӣ, либос, техникаи маишӣ ва дигар молҳои одӣ ба чунин хароҷот дохил намешаванд, агар қонун барои онҳо имтиёз пешбинӣ накарда бошад.

Лоиҳаи қонун тағйир додани механизми амалкунандаи имтиёзҳои андозиро пешниҳод мекунад. Аммо ҳоло маълум нест, ки маҳз кадом ҷузъиёти он бозбинӣ мешавад — ҳаҷми имтиёз, шартҳои истифода ё рӯйхати хароҷоту амалиётҳое, ки барои онҳо имтиёз гирифтан мумкин аст.

Қоидаҳои ниҳоӣ пас аз баррасӣ ва қабули қонун муайян хоҳанд шуд.

Тиҷорати электронӣ метавонад низоми алоҳидаи андозбандӣ дошта бошад

Тиҷорати электронӣ дар Тоҷикистон аллакай рушд карда истодааст. Соҳибкорон молу хизматрасониҳоро тавассути мағозаҳои интернетӣ, шабакаҳои иҷтимоӣ, платформаҳои онлайн ва дигар воситаҳои рақамӣ мефурӯшанд.

Аммо ҳоло барои тиҷорати электронӣ низоми махсуси алоҳидаи андозбандӣ вуҷуд надорад. Соҳибкороне, ки ба чунин фаъолият машғуланд, тибқи қоидаҳои андозбандие фаъолият мекунанд, ки вобаста ба мақоми андозсупоранда ва навъи фаъолияти онҳо татбиқ мешаванд.

Дар лоиҳаи қонун пешниҳод шудааст, ки барои тиҷорати электронӣ тартиби алоҳидаи андозбандӣ муқаррар карда шавад.
Меъёри пешниҳодшуда барои ин низом 3 фоиз аз гардиш мебошад.

Ин чӣ маъно дорад?

Агар низоми пешниҳодшуда қабул шавад, соҳибкороне, ки ба талаботи муқарраргардидаи тиҷорати электронӣ ҷавобгӯ мебошанд, метавонанд андозро бо меъёри алоҳида — 3 фоиз аз гардиш ҳисоб кунанд.

Масалан:

Шахс тавассути мағозаи интернетӣ либос мефурӯшад. Дар давоми сол ӯ ба маблағи 1 млн сомонӣ мол фурӯхтааст.

Дар сурати татбиқи меъёри 3 фоиз, андоз чунин ҳисоб мешавад: 1 000 000 × 3% = 30 000 сомонӣ.

Дар ин ҷо муҳим аст, ки “гардиш” ва “фоида”-ро аз ҳам фарқ кунем.

Гардиш маблағи умумиест, ки соҳибкор аз фурӯши мол ё хизматрасонӣ ба даст меорад. Дар мисоли мо, 1 млн сомонӣ гардиши мағоза мебошад.

Фоида бошад, маблағест, ки пас аз тарҳи хароҷот аз даромад боқӣ мемонад. Масалан, агар соҳибкор аз 1 млн сомонӣ 700 ҳазор сомониро барои хариди мол, иҷора ва дигар хароҷот сарф кунад, 300 ҳазор сомонӣ фоида боқӣ мемонад.

Аммо агар андоз аз гардиш ҳисоб карда шавад, ин хароҷот худ аз худ маблағи андозро кам намекунад. Яъне, дар мисоли боло андоз аз 1 млн сомонӣ гардиш ҳисоб мешавад, на аз 300 ҳазор сомонии фоида.

Ин қоида ба киҳо дахл мекунад?

Низоми нави пешниҳодшуда метавонад ба соҳибкороне дахл дошта бошад, ки фурӯши мол ё хидматрасониро тавассути интернет анҷом медиҳанд. Масалан:

— мағозаҳои интернетӣ;

— пойгоҳҳои онлайн;

— дигар шаклҳои тиҷорати электронӣ.

Аммо танҳо фаъолият кардан дар интернет ҳанӯз маънои онро надорад, ки соҳибкор ҳатман ба низоми нави андозбандӣ дохил мешавад. Барои ин бояд ба шарту талаботи муайян ҷавобгӯ бошад.

Ҳоло маълум нест, ки кадом намудҳои фаъолият тиҷорати электронӣ ҳисоб мешаванд, кадом соҳибкорон метавонанд аз меъёри 3-фоиза истифода баранд ва барои ин чӣ талабот пешбинӣ мешавад. Ин масъалаҳо пас аз қабули қонун мушаххас хоҳанд шуд.

Дар натиҷа барои соҳибкорон ва шаҳрвандон чӣ тағйир меёбад?

Тағйироти пешниҳодшуда ба Кодекси андоз метавонад барои як қисми соҳибкорон қоидаҳои фаъолияти онҳоро тағйир диҳад ва тартиби андозбандии баъзе даромадҳои шаҳрвандонро дигар кунад.

Барои соҳибкории хурд яке аз муҳимтарин тағйироти пешниҳодшуда зиёд кардани ҳадди бақайдгирии ҳатмӣ ҳамчун андозсупорандаи ААИ мебошад. Агар ҳоло ин ҳадд 1 млн сомонӣ бошад, пешниҳод шудааст, ки он то 3 млн сомонӣ боло бурда шавад.
Яъне, дар сурати қабули тағйирот, як қисми ширкатҳои хурд метавонанд то расидан ба гардиши 3 млн сомонӣ бидуни бақайдгирии ҳатмӣ ҳамчун андозсупорандаи ААИ фаъолият кунанд.

Акс аз Sputnik

Ҳамчунин, барои низоми содашудаи андозбандӣ меъёрҳои гуногун вобаста ба ҳаҷми даромад пешниҳод шуда, рӯйхати намудҳои фаъолияте, ки истифодаи ин низом барои онҳо иҷозат дода намешавад, метавонад васеъ гардад.

Барои тиҷорати электронӣ низоми алоҳидаи андозбандӣ бо меъёри 3 фоиз аз гардиш пешниҳод шудааст.

Барои шаҳрвандон аз тағйироти эҳтимолӣ бознигарии тартиби андозбандии баъзе даромадҳои аз хориҷ гирифташуда ва тағйири механизми имтиёзҳои андозӣ барои баъзе хароҷоти ғайринақдӣ муҳим буда метавонад.

Бо вуҷуди ин, бояд дар назар дошт, ки ҳамаи ин ҳоло пешниҳодҳои лоиҳаи қонун мебошанд, на қоидаҳои амалкунанда. Ҳангоми баррасии лоиҳа дар парлумон баъзе муқаррарот метавонанд тағйир ёбанд. Қоидаҳои ниҳоӣ танҳо баъди қабули қонун ва мавриди амал қарор гирифтани он маълум хоҳанд шуд.

То он вақт соҳибкорон ва шаҳрвандон тибқи қоидаҳои амалкунандаи қонунгузории андоз фаъолият мекунанд.