‘Ted’s back’ staat er op de gele post-it geplakt op Ted Lasso’s (Jason Sudeikis’) rug in de promofoto’s van het nieuwe seizoen van Ted Lasso. Het is precies het soort grapje dat je verwacht bij de gemoedelijke comedyserie: een beetje afgezaagd, hartstikke onschuldig en stiekem best gelaagd (Ted is terug én het briefje zit op ’s mans rug). Vandaar dat uw recensent met meer dan goede hoop begon aan de terugkeer van de hitserie van Apple TV+.

Het eerste seizoen van Ted Lasso (2020) was immers als een lichtpuntje in de donkere dagen van de Covidpandemie. Op het moment dat we allemaal angstig afstand hielden van elkaar, was daar opeens die opgetogen coach met zijn borstelsnor. Een optimist die terechtkwam in de cynische wereld van professioneel mannenvoetbal, en – ondanks een totaal gebrek aan voetbalkennis – iedereen wist aan te steken met zijn onwrikbare positiviteit. 

Nu is de wereld er de afgelopen jaren niet direct lichter op geworden. Toch is de vraag of de terugkeer van Ted Lasso ons dit keer gaat helpen. De laatste keer dat we de serie keken in 2023 viel het immers behoorlijk tegen. De afleveringen, eerder een scherpe dertig minuten, waren in seizoen drie plots opgeblazen. De hoogtepunten (die er wel degelijk waren) vielen weg bij een overdaad aan b-plotjes. Ook was het verhaal aan het einde van het seizoen afgerond. Ted was terugverhuisd naar Kansas City om bij zijn zoontje te zijn.

Maar Sudeikis, die naast de hoofdrolspeler ook de showrunner van de serie is (dit keer samen met Jack Burditt die eerder aan Modern Family werkte), besloot dat er toch een manier was om het personage terug te laten keren. En wel door Rebecca (Hannah Waddingham) en Keeley (Juno Temple) eindelijk het vrouwenteam te laten oprichten waar ze in seizoen drie al van droomden, en Ted terug te vragen als hoofdcoach.

Het nieuwe seizoen begint drie jaar later. Toch is er opvallend weinig veranderd in het universum van Ted Lasso. Ja, Ted woont in Kansas City en heeft een supermarktbaantje. Maar zodra Rebecca, Keeley en Higgins (Jeremy Swift) naar Amerika komen, weet je dat hij terug zal keren. Ook al doet de serie hier een hele, onnodige aflevering over.

Wel anders dit keer is dat de leden van het mannenteam zo goed als buitenbeeld zijn – op Roy Kent (Brett Goldstein) na, die wederom een will they, won’t they-relatie met Keeley onderhoudt. Het vrouwenteam is er wel, al voelen de leden (in de eerste vier afleveringen die recensenten mochten zien) nog te karikaturaal om echt te beklijven. Wat weer vreemd is, gezien het feit dat de serie er terecht op hamert dat vrouwenvoetbal wereldwijd niet serieus genoeg genomen wordt.

Een heel voetbalteam aan nieuwe gezichten kan daarbij niet verhullen dat de serie min of meer hetzelfde verhaal opnieuw vertelt – alleen dan zonder die magie van het begin. Want na drie seizoenen is niemand bij Richmond AFC nog verbaasd over de man met de borstelsnor. Op de nieuwe, wat pessimistische assistent-coach van het vrouwenteam na misschien, maar ook die reageert eigenlijk precies op Ted zoals we inmiddels verwachten.

Het seizoen telt in totaal tien afleveringen, dus wie weet hervindt de serie alsnog de oude vorm. Maar de tegenvallende eerste afleveringen maken deze recensent cynisch.