Fenerbahçe’nin yeni transferi Romelu Lukaku’nun geçmişi başarılarla dolu. Belçika tarihinin en golcü futbolcusu. Dünya Kupası tarihindeki en başarılı Belçikalı golcü. Chelsea, Manchester United ve Inter gibi Avrupa futbolunun en büyük kulüplerinin formasını giydi. Napoli’yle Serie A şampiyonluğu yaşadı.

Fenerbahçe’nin yeni transferi Romelu Lukaku, İstanbul’da. Fotoğraf: AA

Ama Lukaku’nun öyküsünün başlangıcında ne kupalar ne de milyonlar var.

Sadece suyla çoğaltılmış bir bardak süt var. Onu, dünyanın sayılı futbolcuları arasına sokan o hırs ve motivasyonun kaynağı, belki de o bir bardak, sulandırılmış süttü.

Annesinin, parasızılık yüzünden sütü suyla karıştırdığı o an, 6 yaşındaki Romelu Lukaku için hayatının en önemli dönüm noktalarından biriydi.

Lukaku, kendisini ‘Belçika’nın en golcü ve en pahalı‘ futbolcusu yapan sürece hiç de kolay gelmemiş. Bir yandan iyi bir futbolcu olmak için ter dökerken, bir yandan da derin yoksulluk ve ırkçılıkla mücadele etmek zorunda kalmış.

Romelu Lukaku Bolingoli, Belçika’nın Anvers (Antwerpen) kentinde 13 Mayıs 1993 yılında Kongo asıllı Adolphine ve ve Roger çiftinin ilk çocuğu olarak dünyaya geldi.

Profesyonel futbolcu olan ve Belçika takımlarında forma giyen babası Roger Lukaku’nun 1996-1997 sezonunda Gençlerbirliği’ne transfer olması nedeniyle, çocukluğunun belki de en güzel zamanlarını Ankara’da geçirdi. Hayatını değiştirecek futbol topuyla da ‘bir Angara bebesi‘ olarak Gençlerbirliği tesislerinde tanıştı.

Babası, 1997 – 1998 sezonunda Belçika’nın KV Mechelen takımı ile anlaşınca Lukaku yeniden Belçika’ya döndü. Bir sonraki sezon transfer olduğu KV Oostende’nin kime düşmesi üzerine baba Lukaku futbolu bıraktı. Bu aynı zamanda, Lukaku Ailesi için zor günlerin de başlangıcıydı.

Roger Lukaku’nun yanlış yatırımları nedeniyle aile büyük bir yoksulluğun pençesine düştü.

Önce kablolu televizyon yayını kesildi. Ardından elektrik ve sıcak su. Haftalarca elektriksiz kalan Lukaku Ailesi, soğuk suyla banyo yapıyordu. Romelu Lukaku, bazen annesinin ocakta ısıttığı sıcak suyu bir tasla dökünerek, sıcak banyo özlemini gideryordu. Mahalle fırınına ekmeği veresiye yazdırıyorlardı.

Ünlü yıldız, 2018’de ‘The Players Tribune‘ için kaleme aldığı yazısında, o günlere ilişikin kendisini en fazla etkileyen ve aynı zamanda motive eden anı şöyle anlatıyor:

“Bir gün mutfakta annemin, yeterince parası olmadığı için, sütü getirmek için içine su kattığını görünce dayanamdım, ona, ‘Her şey yoluna girecek. Anderlecht’te oynayacağım ve yakında bunlar geçecek’ dedim. Ağlamaya başladı annem. O zamanlar 6 yaşındaydım.”

Lukaku, yıllar sonra The Players Tribune’de, annesini o gün mutfakta o halde gördüğünde kendi kendine bir söz verdiğini vurguluyor.

Ve futbol sayesinde bu sözü yerine getirdiğini…

‘Ben Belçikalıyım. Nokta.‘

Lukaku yalnızca yoksullukla büyümedi. Çocukluğunda bir başka mücadele daha vardı: kimliğini kanıtlama zorunluluğu.
Fiziksel olarak yaşıtlarından çok daha hızlı büyüyordu. Daha 11 yaşındayken rakip takımdaki bazı çocukların aileleri onun gerçekten o yaşta olduğuna inanmıyordu.

Bir gençlik maçında rakip takımdaki çocuklardan birinin velisi, Lukaku’nun yaşını ve nereden geldiğini sordu. Kimliğini görmek istedi.

Lukaku’nun babası yanında değildi; ailenin arabası yoktu.

Kimliği bulundu. İncelendi.

Lukaku’nun içinde öfke birikti; “Öyle bir top oynayacağım ki, onun oğlunun ağlayarak eve gitmesini sağlayacağım” diye düşündü.

Bu öfke, kariyeri boyunca Lukaku’nun futbolunun önemli parçalarından biri oldu.

Yıllar sonra medya tarafından kendisine yöneltilen başka bir ayrımcılık biçimini de anlatacaktı. İyi oynadığında ‘Belçikalı forvet Romelu Lukaku‘, kötü oynadığında ise ‘Kongolu kökenli Belçikalı forvet Romelu Lukaku‘ oluyordu.
Cevabı kısa ve kesindi:

“Ben Belçikalıyım. Nokta.”

Lukaku’nun Belçika ile ilişkisini anlamak için bu cümle önemli. Çünkü o, yalnızca Belçika’nın yetiştirdiği bir futbolcu değil; aynı zamanda Belçika futbol tarihinin rekorlarını altüst eden oyuncu.

FIFA verilerine göre, 2010’da, henüz 16 yaşındayken milli takım formasını giydi. 2026 Dünya Kupası öncesinde 124 milli maçta 89 gole ulaşmış ve ülkesinin tüm zamanlardaki en golcü futbolcusu olmuştu.

Lukaku’nun çocukluğundaki hedefi belirsiz değildi. Profesyonel futbolcu olacaktı. 12 yaşındayken 34 maçta 76 gol atmıştı. Babasının eski futbol ayakkabılarını giyiyordu.

Bir gün babasına profesyonel futbolcu olmak için kaç yaşında olunması gerektiğini sordu. “16” cevabını aldı. Lukaku’nun 16’ncı doğum gününden yalnızca 11 gün sonra Anderlecht’in A takımında forma giymesi tesadüf değildi. O noktaya gelmeden önce teknik direktörüyle bir de iddiaya girmişti.

16 yaşında verdiği söz

Genç takımda yedek kalmaktan sıkılmıştı. Hocası ona daha fazla süre verirse aralık ayına kadar 25 gol atacağını söyledi. İddianın ödülü de Lukaku’nun seçtiği türdendi: Eğer kazanırsa teknik direktörü her gün takım için pankek yapacaktı.

Lukaku kazandı. Kasım ayında 25 gole ulaşmıştı. Motivasyonun kaynağını şöyle açıklamıştı:

“Aç bir çocukla asla iddiaya girmeyin.”

İlk maaşla alınan PlayStation

Anderlecht’teki ilk profesyonel sözleşme Lukaku için yalnızca futbol kariyerinin başlangıcı değildi. Çocukluğunda eksikliğini hissettiği şeylere ulaşmasının da başlangıcıydı.

İlk satın aldığı şeylerden biri PlayStation’dı. Bir diğeriyse kablolu televizyondu.

Çünkü artık futbol izleyebilecekti. Yoksulluk yıllarında evindeki televizyonun karşısında Şampiyonlar Ligi izleyememek, onun için sıradan bir eksiklik değildi. Futbol dünyasını dışarıdan izlemek zorunda kalmak, içinde bir öfke yaratıyordu.

Şimdi o dünyanın içindeydi.

Chelsea’ye transfer oldu. Everton’da kendisini yeniden kanıtladı. Manchester United’a gitti. Inter Milan’da Antonio Conte yönetiminde kariyerinin en güçlü dönemlerinden birini yaşadı ve Serie A şampiyonluğu kazandı.

Ardından yeniden Chelsea’ye döndü; Roma ve Inter’deki kiralık dönemlerinin ardından Napoli’ye transfer oldu. 2019 yılında İtalya’da Serie A’nın en değerli oyuncusu seçildi. 2021’de 115 milyon euroya Chelsea’ye geri dönerek, Belçika’nın en pahalı futbolcusu oldu.

Napoli’deki ilk sezonunda da İtalya şampiyonluğu yaşadı. Kulübün verilerine göre Lukaku, Napoli formasıyla 45 maçta 14 gol attı ve 2024-25 sezonunda kazanılan Serie A şampiyonluğunda rol oynadı.

Fenerbahçe’ye gelen sadece bir golcü değil

Şimdi ise kariyerinin yeni durağı İstanbul.

Lukaku’nun Fenerbahçe’ye transferi, Avrupa futbolunda artık alışılmış bir ‘yıldız oyuncunun Türkiye’ye gelişi‘ hikâyesinden biraz daha farklı.

33 yaşındaki oyuncu Napoli’den ayrılırken kariyerinin son dönemine giriyor. Fenerbahçe içinse hâlâ üst düzey maçların kaderini değiştirebilecek fiziksel özelliklere ve golcülük içgüdüsüne sahip bir forvet.

Ancak futbol kamuoyuna göre, bu transferin bir riski de var.

Lukaku’nun son sezonu sakatlıklarla geçti. Napoli’deki forma sayısı ciddi biçimde sınırlı kaldı. Buna rağmen Belçika teknik direktörü Rudi Garcia onu 2026 Dünya Kupası kadrosuna aldı; çünkü Lukaku hâlâ Belçika’nın en önemli gol silahlarından biri olarak görülüyordu.

Yeni sezonda sarı lacivertlilerin gol umudu olacak oyuncunun iki farklı yüzü var. Bir tarafta yıllarca Avrupa’nın en üst seviyesinde kendisini kanıtlamış, güçlü fiziğiyle savunmacıları zorlayan, ceza sahasında hâlâ olağanüstü bir bitirici olan Lukaku; diğer tarafta ise artık 33 yaşında olan, son döneminde sakatlıklarla mücadele etmiş ve kariyerinin en parlak yıllarındaki fiziksel sürekliliği yeniden yakalaması gereken bir futbolcu.

‘En güçlü adam benim‘

Lukaku’nun kariyerini yalnızca istatistiklerle açıklamak eksik kalır. Çünkü onun futbolculuğunda çocukluk deneyimlerinin izleri hâlâ belirgin.

Elektriğin kesildiği ev. Soğuk suyla yapılan banyolar. Annesinin sütü suyla karıştırdığı o mutfak. Kimliğinin başkaları tarafından sorgulandığı futbol sahaları. Büyükbabasının ölümünden önce yaptığı son telefon görüşmesi.

Lukaku’nun yıllar sonra en çok pişman olduğu şeylerden biri de büyükbabasının profesyonel futbolcu olduğu günleri görememesi.
Prostat kanseri olan büyükbabası, 2005 yılında vefat etti. Bu, Lukaku için kapanmaz yaralardan biri. Anderlecht, iki yıl sonra ailesine yardım etmek için ne gerekiyorsa yapmaya başlamıştı. Ama dedesinin hastalığı döneminde hala yoksuldular.

Belçika medyasına verdiği bir demeçte, “Eğer iki yıl daha dayanabilseydi ya da onu o zaman Kongo’dan Belçika’ya getirebilseydim belki bugün hâlâ burada olurdu” demişti.

Büyükbabası ona ölmeden birkaç gün önce ailesine sahip çıkacağına dair söz verdirmişti. Lukaku bugün geriye baktığında ona futbol kariyerini anlatmak istemediğini söylüyor.

Şampiyonlar Ligi’ni, Manchester United’ı veya Dünya Kupalarını değil.
Ona sadece kızının iyi olduğunu söylemek isterdi.
Artık evde fare olmadığını.
Artık yerde uyumadıklarını.
Artık stres olmadığını.
Ve dünyada herkesin onların soyadını bildiğini.

Bu nedenle Lukaku’nun hayat hikâyesindeki en güçlü cümlelerden biri de futbol sahasında değil, o karanlık evde kuruldu:

“Ben tanıyacağınız en güçlü adamım. Çünkü evde karanlıkta oturmanın ve daha iyi bir geleceğe inanmanın ne demek olduğunu biliyorum.”

İstanbul’daki yeni hedef

Şimdi Lukaku’nun hikâyesinde yeni bir sayfa açılıyor. O artık Fenerbahçe taraftarının yıllardır süren şampiyonluk özlemini dindirmek için ter dökecek.

Lukaku artık kariyerinin başındaki aç çocuk değil. Anderlecht’te profesyonel sözleşme bekleyen 15 yaşındaki çocuk da değil. Kablo televizyonun yeniden bağlanmasını hayal eden genç de değil.

Avrupa’nın en büyük kulüplerinde oynadı, kupalar kazandı, Belçika milli takımının gol rekorlarını kırdı ve futbolun en büyük sahnelerinde adını duyurdu.

Ama Fenerbahçe’ye gelişi, hikâyenin ironik bir biçimde başladığı yere de göz kırpıyor.

Lukaku’nun çocukluğunun bir bölümü Türkiye’de, babası Roger’ın Gençlerbirliği’nde oynadığı dönemde geçti. Yani İstanbul’a gelişi onun için yalnızca yeni bir futbol ülkesi değil; çocukluk hafızasına da dokunan bir dönüş.

Otuz yıl önce ailesiyle birlikte futbolun peşinden geldiği ülkeye şimdi dünyanın en tanınan forvetlerinden biri olarak dönüyor.

Bir zamanlar annesinin sütü suyla çoğaltmasına tanık olan altı yaşındaki çocuk, yıllar sonra İstanbul’a bir yıldız olarak geliyor.

Lukaku Fenerbahçe’de